Kenaz_Tye

เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรม

Character: ไนท์ ฮิดากะ

 

ธีม : ย้อนยุค

 /ในค่ำคืนนึงผมกำลังหลับอยู่่นอนหลับสนิทหลับลืกเกินไปจนฝันอะไรแปลกๆขึ้นมา ผมฝันว่า ผมหลงไปอยู่ในญี่ปุ่นสมัยก่อนที่ยังใส่ชุดเกราะยืนถือดาบและหอกเดินอยู่ในเมืองให้ทั้ว ตอนช่วงหน้านั้นน่าจะสักช่วงบ่ายๆได้ผมกำลังเดินอยู่ในตอกซอกซอยแห่งขึ้นมีร้านค้าขายของเต็มไปหมด ผู้คนมากมายก็เดินกันให้ทั่ว ในตอนนั้นมีทหารยามเฝ้าและเดินไปมาอยู่ตลอดบริเวณนั้น ส่วนมากหน้าตาจะดุๆเข้มๆและมีหนวดเคราลุงลัง ผมก็สงสัยนะว่าทำไมเขาถึงต้องทำแบบนั้นเกือบทุกคน แต่ก็ช่างเถอะ ตัวผมเองในฝันก็ยังเดินต่อไปเรื่อยๆออกจากซอกซอยนั้นมา เดินมาเรื่อยๆมองไปรอบๆเป็นหมู่บ้านน่าจะเก่าและแก่มากเพราะบ้านแต่ละหลังทรุดโทรมไปตามกาลและเวลาละมั้ง ผมเลยแอบเข้าไปสำรวจภายในนั้น เข้าไปในบ้านหลังแรกที่เล็กพอสมควรและมืดมาก เป็นบ้านไม้หลังเก่าๆไม่มีใครอยู่หลังคาเป็นฟาง? เงยหน้ามองขึ้นไปบนหลังคา นี่ถ้าฝนตกขึ้นมาจะอยู่กันได้แน่หรอ? แล้วถ้ามีลมแรงๆละจะไม่พัดหลังคาไปหมดงั้นหรอ? ผมก็ยืนนึกอยู่...ก่อนที่จะเริ่มกวาดสายตามองไปรอบๆอีกครั้งในบ้านหลังนี้เหมือนไม่มีอะไรที่เป็นของใช้ได้หรือเขาเอาไว้เก็บของกันนะ? หรือยังไงอะ...ไม่แน่ใจจริงๆเลยแฮะ ผมเลยเดินก้าวออกมาจากบ้านหลังนั้นเดินออกมาเรื่อยๆจนน่าจะเป็นประตูเมืองละมั้ง มีทหารยามคอยเฝ้าอยู่และก็ดันจับตัวผมเอาไว้หาว่าเป็นคนบุกรุก? แต่ทันใดนั้นผมก็ตื่นขึ้นมาเสียก่อน/....

ธีม : ตกปลา

 

 

ธีม : ร่มชายหาด

 

นั่งเตรียมของมาวางไว้ที่ชายหาด เราควรจะมานั่งในร่มชายหาดได้แล้วละเพราะเริ่มแดดแรงแล้ว

 

 

ธีม : 7สี

รุ้งเจ็ดสี ว้าว....มีตอนหลังฝนตกสินะ?

 

 

ธีม : มิตรภาพ

เมื่อ2-3วันก่อนผมเจอเวสที่อยู่สังกัดคาบัคโรเน่ในบาร์น่ะครับ เราได้คุยกันนั่งดื่มและปรับทุกข์กันเล็กน้อยเลยทำให้ผมรู้ว่าตอนเขาเมาน่ะเป็นยังไง?..

 

ธีม :  ราชินี

 

เอ่อ....ผมสายซีเป็นเอสด้วย?....

 

 

ธีม : แลกของขวัญ

 

มีใครจะแลกของขวัญกับผมตอนเด็กๆบ้างไหมครับ?.....

 

ธีม :  ส่วนสูง

 

 

 เอ่อ....ดูต่างกันนะ ส่วนสูงของผมกับเขาน่ะ? 

 

 

ธีม :  อนุบาล

เด็กๆก็ต้องไปโรงเรียน ชอบไปชอบไปโรงเรียน <<< เด็กๆอนุบาลก็ต้องเคยร้องเพลงพวกนี้?

 

 

ธีม : หน้าเลือด

 

เอ่อ...เลือดตกยางออกโดนเอาไม้ตีหัวที่หน้า?

 

 

 

ธีม :   1000% Love

 

 

 

 

 

ธีม : 6บุปผาอาลัย

 

ในแฟมมิลี่ของผม "ไนท์ ฮิดากะ"... ผมเข้าแฟมมิลี่นี้มาได้ไม่นานหรอกครับ ในสังกัด มิลฟิโอเล่ ผมยังไม่ค่อยได้เจอ บรรดา 6 บุปผาอาลัยมาก่อนเลย เคยเจอแต่หัวหน้าระดับสูงเท่านั้น แต่พวกตัวจริงผมไม่เคยเห็นและไม่เคยรับรู้ว่าพวกเขาคือใคร มีความเป็นมายังไง และพวกเขามีความสามารถอะไรบ้าง ผมคงก็หวังได้ว่าสักวันผมคงจะได้เจอพวกเขาเหล่านั้น ผมได้เข้าไปอ่านหนังสือและหาข้อมูลอยู่บ้างในห้องสมุด ก็อาจจะเคยเห็นแค่แว่ปๆ หรือเปล่าผมก็ยังไม่แน่ใจ แต่ผมนั่งคิดไปเองว่า 6 บุปผาอาลัยแต่ละคนคงมีนิสัย หน้าตา จิตใจ และไฟธาตุต่างกันโดยสิ้นเชิงละมั้ง หนึ่งในนั้นคงต้องมีไฟธาตุหมอกเหมือนกับผมอยู่บ้างละ ผมอยากรู้จังว่าเขาคนนั้นจะหน้าตาเป็นยังไง ผู้ชายหรือผู้หญิงหรือเป็นเพียงหุ่นเชิดให้กับอีกคนกันแน่? ผมก็อยากจะลองถามบอสแต่...ก็คงไม่กล้า เพราะพวกเขาเป็นพวกระดับสูงกว่าผมเอามากๆ เลยล่ะ ถ้าผมเลื่อนระดับขึ้นไปจะได้เจอไหม? คุณโชจัง นี่ก็ถือว่าเป็น 1 ใน6บุปผาอาลัยหรือเปล่านะ? ถ้าใช่คงจะใจดีที่สุดเลยละมั้ง แต่อย่าไปทำโกรธละ...น่ากลัวเหมือนกัน แต่ผมก็ยังไม่เคยเห็นคุณโชโกรธสักทีได้แต่โวยวายเสียดัง /หัวเราะ/...แต่ก็นะ...เรื่องปกติของคุณโชเขาละ...ถ้ามีโอกาสได้พบสักครั้งจะเป็นยังไงนะ? ผมอยากรู้แต่คงเป็นไปไม่ได้?....และก็แหวนมาเลริงของแท้เกรดสูงๆ นั้นจะหน้าตาเป็นยังไง?...เหมือนกับที่บรรดาหัวหน้าระดับสูงใส่อยู่หรือเปล่านะ? แต่ผมไม่ค่อยได้เห็นเลยนะ มีปีกด้วยหรอแหวนนั้น? น่าสนใจจริงๆ /หัวเราะ/...ผมนี่เพ้อนะ คิดอะไรไปละนั้น... ...ถ้าสักวัน วันที่แฟมมิลี่มีศึกใหญ่พวกเขาทั้ง 6 คนจะออกมาสู้พร้อมกันหรือเปล่า? ถ้าเป็นเช่นนั้นผมคงได้เห็นกับตา หรืออาจจะไม่ได้เห็นเลยกันแน่? /นั่งสงสัยอยู่ในใจ/...

 

ธีม : มันเผา

 

ในปลายฤดูใบไม้ล่วง เมื่อหลายปีก่อนที่ผ่านมา... ที่ญี่ปุ่นนั้น ผมคิดถึงตอนนั้นเป็นที่สุด เวลาที่ผมอยู่คนเดียว หรือเวลาที่ผมนั่งเหม่อขึ้นมา ในเวลานั้นย้อนเวลากลับไปสัก 3-4 ปีก่อนหน้านี้ ตอนที่ผมยังเรียนอยู่มหาวิทยาลัย ในช่วงเวลานั้นเป็นช่วงที่ผมมีความสุขพอสมควร มากพอที่จะเก็บเป็นภาพความทรงจำในหัวสมองผมได้เลยละมั้ง... /หัวเราะ/ ...มันเป็นช่วงเวลาที่แสนสั้นก็จริงแต่ผมก็ยังจำวันนั้นได้ดี วันที่ผมนั่งทานมันเผากับเพื่อนๆ ในกลุ่ม นั่งเผามันอยู่หน้าตึกคณะของตัวเอง... /ยิ้มบาง/ ...ในวันนั้นผมกับเพื่อนๆ อีก 4-5 คนอยู่กับงานที่คณะเห็นว่าวันนั้นเป็นวันที่ใบไม้ล่วงหล่นลงมาเยอะ ก็เลยมีความคิดดีๆ กันว่าเราควรทำยังไงดี เพราะมันหล่นลงมาตอนที่พวกผมกำลังทำงานอยู่ ก็เลยเกิดอาการหมั้นไส้ จัดการรวบรวมเพื่อนๆ มานั่งคิดกันอยู่ว่าจะทำยังไงดี... มีเพื่อนเสนอมาว่าหนาวๆ แบบนี้ใบไม้แห้งๆ แบบนี้กินมันเผากันดีกว่า... นั้นใช่เลย! เป็นความคิดที่ดีที่สุด พวกผมก็เลยแบ่งงานกันไป บางคนก็ไปซุปเปอร์เพื่อที่จะไปหาซื้อหัวมัน บางคนก็ไปกวาดพื้นเพื่อรวบรวมใบไม้แห้งมากองๆ เอาไว้ รอบรรดาเพื่อนๆ ที่ไปซื้อหัวมันกลับมา... อีกไม่กี่ 10 นาทีต่อมาพวกเขาก็กลับมา พวกผมก็เลยเริ่มใส่มันเข้าไปภายในกองใบไม้แห้งก่อนที่จะเริ่มจุดไฟสุ่มใส่ลงไป นั่งรอให้มันเผาสุกได้ที่ ระหว่างนั้นก็พูดคุยเล่นกันสนุกสนานเฮฮากันไป อีกไม่กี่อึดใจก็คงจะได้กินกัน เพียงไม่นาน... เวลาที่ผ่านไปก็ทำให้มันที่อยู่ในกองใบไม้แห้งก็เริ่มสุกแล้วค่อยๆ เขี่ยออกมาแกะกินกัน มันเป็นช่วงเวลาที่น่าจดจำว่าไหม?....

 

ธีม : ยาเคลือบกระเพาะ

 

ในสายๆ วันนึง...ตัวผมนอนขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มบนเตียงนอนเหงื่อไหลซึมออกมาตามตัว "ปวดท้องจัง" ผมที่เอาแต่นอนขดตัวอยู่ ตัวสั่นน้อยๆอยู่แบบนั้น อีกไม่นานก็มีร่างเล็กเดินเข้ามายืนอยู่ใกล้ๆ เตียง "ตัวโตเป็นอะไรหรือเปล่าครับ?" ร่างเล็กเอ่ยถามขึ้นมาเมื่อเห้นผมนอนตัวสั่น ก่อนที่ผมจะตอบไปว่า..."ปะ...ปวดท้องครับ" หน้าผมก็เริ่มซีด  "ตัวโตไปทำอะไรมาครับทำไมถึงปวดท้องแบบนี้ล่ะครับ?" ร่างเล็กก็เอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงเป็นใย "มะ...ไม่รู้ครับ อยู่ๆ มันก็ปวดท้อง ฮือ..." ผมก็ไม่ยอมบอกความจริงว่า เป็นอะไรและทำไมถึงปวดท้อง"ง่า... ตัวโตไม่รู้หรอครับ? แล้วผมจะรู้ได้ยังไงล่ะครับ ตัวโตปวดท้องเพราะอะไร" ตัวเล็กของผมก็มองด้วยความเป็นห่วง "งั้นเดี๋ยวผมทำอะไรให้ทานนะครับ" ว่าแล้วร่างเล็กเดินเข้าไปในครัวหวังว่าจะทำอาหารกับยามาให้ทานแต่กลับเหลือบมองไปเห็นกับข้าวของเมื่อวานตั้งแต่กลางวันตั้งอยู่บนโต๊ะ เลยเดินกลับมาหา"ตัวโตไม่ได้ทานข้าวใช่ไหมครับ? ผมเห็นยังตั้งอยู่บนโต๊ะอยู่เลยนี่ครับ ผมว่าตัวโตปวดท้องเพราะโรคกระเพาะแน่ๆ เลยครับ ใช่ไหมครับ? แล้วทำไมถึงไม่ทานล่ะครับ?" ร่างเล็กยิงคำถามใส่มาเป็นชุดจนไม่รู้จะเริ่มตอบยังไงอันไหนก่อนดี/"ผมไม่ได้ทานข้าวตั้งแต่เมื่อวานตอนเที่ยงครับ มัวแต่คิดงานแล้วก็ทำงานเพลินจนลืมแถมยังหลับคากองงานอีก ขอโทษนะครับตัวเล็ก" ผมก็พยายามอ้อน"ไม่ได้นะครับตัวโต ทำไมทำแบบนั้นล่ะครับ? งั้นเดี๋ยวตัวโตทานยาเคลือบกระเพาะไปก่อนนะครับ อีกแปปนึงค่อยทานข้าวนะ ผมจะทำอะไรอุ่นๆ ให้ทาน ตกลงไหมครับ?" ร่างเล็กยิ้มหวานให้ผมที่นอนขดอยู่บนเตียง"ครับ เข้าใจแล้วละ งั้นป้อนผมด้วยนะครับ น้า..." ผมก็ส่งสายตาอ้อนวอนไปหาอีกคนอย่างเต็มที่ อ้อนหน่อยครับ ไหนๆ ก็ป่วยแล้ว"ได้ครับ แต่ต่อไปตัวโตต้องทานข้าวให้ตรงเวลานะครับ แล้วก็ห้ามไม่ทานข้าวด้วย เดี๋ยวเป็นโรคกระเพาะต้องทานยาเคลือบกระเพาะ รสชาติไม่อร่อย ไม่รู้ด้วยนะครับ" ร่างเล็กได้ทีก็บ่นใส่เข้ามาอย่างจัง"ครับ ผมรู้แล้ว รักตัวเล็กที่สุดเลยครับ"

 

ธีม : Ii Otoko (อี้โอโตะโกะ)*

 

 ผมถือว่าผมโชคดีได้ไหมนะ? เรื่องของเรื่องก็มีอยู่ว่า... ผมน่ะ... ได้เข้ามาเป็นมาเฟียในสังกัดของมีลฟิโอเล่แฟมมิลี่ แล้วผมก็ไปชอบเด็กตัวเล็กๆ คนนึงเข้าครับ ผมว่าเขาน่ารักสดใสดี แน่นอนว่าผมก็จีบ... จนสุดท้ายก็ได้แต่งงานกันล่ะครับ พวกเราก็ได้ไปฮันนีมูนกันมา มีความสุขมากๆ เลยล่ะครับ วันนึง... ผมก็ขออนุญาตบอสพาคนรักของผมไปเยี่ยมบ้านเกิดที่ญี่ปุ่นครับ ใช่แล้วล่ะครับ พวกผมสองคนเป็นลูกครึ่งญี่ปุ่นด้วยกันทั้งคู่ครับ พวกผมก็ไปเยี่ยมคนนู้นคนนี้ แล้วก็พักตามโรงแรมซะส่วนใหญ่ครับ แล้วมีอยู่วันนึงครับ ตัวเล็กของผมก็ทำเรื่องจนโดนผมดุเข้าจนได้ครับ ตัวเล็กของผมเนี่ย เป็นเด็กชอบดื้้อ ชอบซนครับ เห็นน่ารักๆ แบบนั้นน่ะ ชอบซนและดื้อแต่กับผมคนเดียวด้วยนะครับ แต่พอแต่งงานมา... ดูจะซนน้อยลงเยอะเลยครับ เด็กแสนซนของผมก็โดนผมดุไปตามเรื่องสิครับ ผมล่ะก็อดที่จะโอ๋เขาไม่ได้หรอกครับ เวลาโดนผมดุ โดนผมตีหรือทำโทษอะไรไป แต่ยังไงเขาก็เป็น "อี้โอโตะโกะ" เด็กดีตัวน้อยของผมเสมอครับ...*Ii Otoko = เด็กดีปล. ฟิคจากธีมนี้... แต่งขึ้นตามความเข้าใจของผปค. 

 

 

 

ธีม : ไอรอนเชฟ

 

 

/ยามดึกของคืนนึงที่เงียบสงบในห้องครัวของคาบัคโรเน่ มีแค่เสียงจากโทรทัศน์รายการอะไรสักอย่าง โดยมีชายหนุ่มร่างเล็กยืนจ้องหน้าจอโทรทัศน์อยู่ในขณะนั้น ไม่ยอมลดละสายตาออกจากหน้าจอเลย ได้แต่ยืนจ้องแล้วในมือมีปากกากับดินสอเอาไว้จดอะไรบางอย่าง ในจอนั้นกำลังมีรายการแข่งทำอาหารเชฟกะทะเหล็กอยู่แข่งกันอย่างดุเดือดมากๆ สองเชฟปะทะทั้งการทำอาหาร เทคนิค และฝีปาก สองเชฟในจอนั้นกำลังแข่งกับทำอาหารอะไรหลายๆอย่างอยู่ในนั้นทั้งน่ากินและคงจะอร่อยไหม ชายร่างเล้กๆดูไปน้ำลายก็เริ่มยืดตาม? แต่ตาก็จ้องจา มือก็จดอะไรบางอย่างลงไปในกระดาษเหมือนว่าจะจำสูครของพวกเขามาแบบนั้นนั้นละ? ชายร่างเล็กนึกคิดว่าจะทำได้เหมือนไหม? จะทำได้แบบนั้นหรือป่าว? แล้วรสชาติจะออกมาแบบนั้นกันนะ? หรือว่าจะลองทำตามตอนที่เขาทำไปเลยดี? หรือป่าวเราควรไปทำตอนหลัง? เอ๊ะยังไงดี ชายร่างเล็กเริ่มสับสนวุนวายเล็กน้อยก่อนที่จะเริ่มส่ายหัวถี่ๆไล่ความคิดต่างๆนานๆออกจากหัวไป แล้วก็เริ่มที่จะจดจ่อกับหน้าจอนั้นต่อไปเรื่อยๆ เวลาผ่านไปชั่วโมงๆรายการนั้นก็ใกล้ที่จะจบลงและประกาศคนที่ชนะในช่วงตอนนั้นๆ ชายร่างเล็กจ้องมองว่าของใครจะได้ไป ของใครจะชนะ ของใครจะถูกใจกรรมการ จนในที่สุดเขาก็ประกาศออกมา ร่างเล็กรีบจดอะไรบางอย่างลงไป พอนั้นก็ปิดโทรทัศน์และลองทำอาหารแบบเดียวกันดูบ้าง/...จะออกมาเป็นแบบนั้นนะ.../ชายร่างเล็กคิด/....

 

 

ธีม : ของป่า

 

/ในช้าวันหนึงปลายสุดสัปดาห์ ชายร่างสูงเดินเข้าไปกอดร่างเล็กที่ยืนอยู่ในครัวหลวมๆ "ตัวเล็กครับไปแคปปิ้งกันดีไหม?" ร่างเล็กหันกลับมามองแล้วยิ้มหวานใส่ "ที่ไหนหรอครับ แล้วแคปปิ้งคืนอะไรละครับตัวโต" ร่างสูงขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วตอบกลับไปว่า "แคปปิ้งก็เป็นเอ่อ...การไปนอนในป่าไงครับ แต่ไปไม่ลึกมากหรอกไปกันไหม?" ร่างสูงยังพยายามชักชวนอยู่แบบนั้น "จะดีหรอครับ ในป่ามันลึกมากเลยนะแถมยังน่ากลัวอีกด้วยนะครับตัวโต" ร่างเล็กเริ่มกลัวเพราะพูดออกไปว่าป่าลึก? "ไม่ใช่ป่าลึกครับตัวเล็กแค่เข้าไปนิดเดียวเองไปกันนะครับผมเตรียมของไว้หมดแล้วด้วยละ" ร่างสูงยังคงตื้อต่อไปจนร่างเล็กยอมไปด้วย พวกเราสองคนเดินออกมาขับรถเข้าไปในป่าจอดรถแล้วพาเดินกันต่ออีกไม่นานก็จัดการกางเต้นท์และก่อกองไฟ..."เด๋วผมมานะครับตัวเล็กไปเดินเล่นสักหน่อย" ร่างสูงเอ่ย "ไม่เอาครับผมไปด้วยนะตัวโต ตัวเล็กลัว" พอบอกแบบนั้นทั้งคู่เลยเดินเข้าไปในป่าอีกหน่อยเดินชมอะไรไปเรื่อยๆก่อนเดินไปเจอผลไม้ป่า? เห็ดและอื่นๆอีกมากมาย "ของพวกนี้กินได้หรือป่าวครับตัวโต" ร่างเล็กเอ๋ยถาม "ไม่รู้สิครับ ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกันแต่อย่าไปแตะของป่าเลยครับมันอันตรายนะ" ร่างสูงเตือน "ครับก็ได้ครับ" ทั้งสองคนเลยเดินกลับออกมาตรงที่กางเต้นท์และนั่งเล่นที่นั้นไปเรื่อยๆ/....

 

 

ธีม : เหล้าหมัก

 

/เมื่อ2ปีก่อนตอนที่ผมยังทำงานเป็นบาร์เทนเนอร์อยู่นั้น ผมเคยได้ไปดูโรงงานผลิกเหล้าและหมักเหล้าอยู่2-3ครั้ง มันเป็นความใฝ่ฝันอย่างนึงที่อยากจะไปและได้ไปดูจริงๆ ผมเคยอยากจะเป็นโรงงานทำเหล้าเหมือนกันนะแต่คงเป็นแค่ความฝันเพ้อๆของเด็กหนุ่มคนนึงที่ชื่นชอบการดื่มก็เท่านั้น /หัวเราะ/ แต่พอผมได้ไปดูที่โรงงานนั้น น่าอึ้งมากเลยละครับ เป็นโรงงานไม่ใหญ่มากแต่ผลักหนักเหล้าหลากลาย มีทั้งเหล้า เบีรย์แล้วก็ไวน์ ส่วนตัวผมเองนั้นชอบไวน์มากที่สุดและการได้ไปที่นั้นผมก็ได้หนักไวน์เองด้วยนะครับ พอดีรู้จักกับเจ้าของน่ะ เขามาเป็นลูกค้าของผมบ่อยๆ /ยิ้มบาง/ การที่จะทำเหล้าได้สักขวดหรือสักอย่างนั้นถือว่าต้องใช้เวลานานเชียวนะ? หรือป่าว /ขำ/ แต่ถ้าหมักไม่ดีไม่ได้ตามเวลาเหล้าอาจจะเสียรสชาติหรือรสชาติเปลี่ยนไปก็ได้ละมั้ง แต่บางทีถ้านานเกินไปอาจจะทำให้เหล้ามีรสชาติดีขึ้นก็ได้ หรืออาจจะแย่ลง? เอ๊ะยังไง /หัวเราะ/ โรงงานที่ผมไปมีถังหมักเหล้าหมักไวน์เรียงรายให้เต็มพื้นที่ของโกดังเลยละครับ ใหญ่มาด้วย น่าลงไปนอนเล่นหรือลงไปว่ายในบ่อหมักเหล้า?ถ้าทำแบบนั้นได้ก็ดีน่ะสิครับ คงมีความสุขน่าดู แต่คงจะทำให้เหล้าของพวกเขาเสียซะหมดน่ะสิ ใช่ไหม?...ไม่ไหวนะครับ ผมเดินชมไปทั่วก่อนที่จะได้ชิมทุกๆอย่างที่อยู่ในนั้น ผมปลาบปลื้มมากเลยละครับ

 

 

ธีม : ปลดหนี้

 

/ในช่วงวัยเรียนมัธยมตอนปลาย ใครหลายๆคนอาจจะอยากได้โน้น อยากได้นี้ อยากได้นั้น ใช่ไหมละครับ ผมก็เป็นคนนึงที่อยากได้รถ? ผมเลยไปอ้อนวอนขอร้องคุณแม่ให้ซื้อให้ คุณแม่บอกผมยังไม่ถึงเวลานั้น แต่ทำยังไงได้ผมอยากจะมีและอยากจะได้ขึ้นมา ผมก็ยังไปอ้อนวอนขอร้องอีกเรื่อยๆจนคุณแม่ตัดสินใจซื้อให้ ผมดีใจมากโดยที่ไม่รู้อะไรเลยในตอนนั้น ได้แต่เก็บเงินเพื่อเติมน้ำมันไปก็เท่านั้น ซึ่งผมมารู้เอาตอนหลังว่า คุณแม่ไปกู้เงินมาเพื่อซื้อรถคันนี้ให้ผมโดยที่ผมไม่รู้เรื่องอะไรเลย พอขึ้นมหา'ลัยมาผมถึงได้รู้เรื่องนั้น ผมเลยต้องหางานทำเพื่อเก็บเงินชดใช้ปลดหนี้ช่วยคุณแม่ ผมทำงานเป็นเกือบทุกอย่าง ผมทำงานช่วงกลางคืน กลางวันก็ไปเรียนตามปกติ ผมเลยมีเวลาพักผ่อนน้อยกว่าคนอื่น มีอ่านหนังสือน้อยกว่าคนอื่นเช่นกัน ผมทำงานไปอยูแบบนั้นเป็นเวลา1ปีเท่านั้นผมก็รวบรวมเงินได้มาก้อนนึงเพื่อจะเอาไปปลดหนี้ของรถคันนี้ วันนั้นผมเดินเอาเงินไปให้มีแต่ชายใส่สูทสีดำมารุ่มล้อมเอาไว้น่ากลัวก็น่ากลัวหรอกนะแต่ผมไม่ค่อยจะกลัวสักเท่าไร ทำใจดีเดินเอาเงินไปคืนแล้วก็เดินกลับมาเหมือนปกติ หลังจากนั้นผมไม่เคยคิดอยากจะได้อะไรถ้าไม่มีเงินพอ ถ้ามันเกินตัวของผมจนเกินไป เพราะเรื่องนี้ผมได้เรียนรู้เรื่องกู้เงินและหว่าจะเก้บเงินมาชดใช้หนี้ได้มันยากแค่ไหน/..

 

 ธีม : ข้าวเหนียวดำ

รู้สึกช่วงนี้ผมไม่ค่อยได้ไปไหนเลยล่ะครับ เอาแต่อยู่กับภรรยา(?)ของผมครับ เดี่ยวนี้ความซนลดลงไปเยอะแล้วล่ะครับ ไม่รู้ว่าเพราะผมดุ หรือเพราะอะไร? แต่ก็เอาเป็นว่าชักอยากจะให้รางวัล "ตัวเล็ก" ของผมแล้วล่ะครับ เลยกำลังวางแผนจะพาไปเที่ยวเสียหน่อยครับ แต่ปัญหาอยู่ที่ว่า... จะไปประเทศไหนดี ตอนไปฮันนีมูนก็ไปมัลดีฟมา เห็นตัวเล็กของผมจะติดใจกับทะเลใสๆ แสนสวยเข้า คราวนี้เลยว่าจะพาไปเที่ยวทะเล แต่ยังไม่รู้จะไปไหนเลยน่ะสิครับ เล่นเอาผมเครียดเลย อืม... ผมลองเปิด Google ดูดีกว่า /หันไปเปิดโน็คบุ๊ค/ มีที่ไหนบ้างนะ ที่ทะเลสวยๆ อะ... ผมเจอแล้วล่ะครับ "ประเทศไทย" ในนี้เขาบอกว่ามีทะเลสวยๆ เยอะ แล้วก็มีอาหารอร่อยๆ ผลไม้มากมาย ผมว่าน่าไปนะครับ แต่เดี๋ยวลองๆ ดูข้อมุลก่อนแล้วกัน /เลื่อนๆ ลงมาอ่านข้อมูล/ นี่มันอะไรล่ะเนี่ย? /มองรูป/ มันเหมือนข้าวครับ แต่สีมันดูแปลกๆ ม่วงแดงอมดำยังไงไม่รู้ครับ ลองอ่านดูหน่อยดีกว่า ผมว่ามันแปลกดีครับ อะ...ผมรู้แล้วล่ะครับ เขาเรียกกันว่า "ข้าวเหนียวดำ" ครับ ชาวไทยเอามาทำเป็นขนมหวานครับ สีแปลกดีนะครับ แต่เอามาทำเป็นขนมแบบนี้ ไปเที่ยวไทยครั้งนี้ ผมต้องหามาทานให้ได้เลยล่ะครับ ผมต้องรีบเตรียมการแล้วล่ะครับ กะว่าจะเซอร์ไพร์สตัวเล็กเสียหน่อย...